Japan, Kyoto. Úlfaldamjólk

Nú, rétt í þessu, fékk ég vita að Sómalía á heimsframleiðslumet á einni vöru. Hvað er það? spyr Númi og horfir spekingslega á mig.
Ummm, problem, svara ég.
Nei, úlfaldamjólk, svarar Númi. Og þá veit ég það.

Númi situr hér við lítið eldhúsborð og gerir landafræðirannsóknir á tölvunni. Hann hefur nýju þráðlausu Beatsheyrnartólin á höfðinu, nýkominn úr sturtu og hlustar í sína músik (ekki eru allir á einu máli um hversu góð músikkin hans er.) Davið liggur upp í rúmi og skoðar videó með framtíðarbílum.  (Fæ nú að heyra að Porcsche er nú byrjaðir að þróa rafmangsbíl sem á að keppa við Tesla-bílana.) Og Sus er nýsest við eldhúsborðið eftir að hafa hengt upp þvott. Tilkynnir svo fjölskyldunni að hún hafi borgað bílaleigubílinn sem við fáum á Nýja-Sjálandi. Það má greina á röddinni að henni finnst upphæðin of há.

Annars finnst mér ég vera langt í burtu nú. Lengra í burtu en þegar ég bý í Danmörku. Sá rétt í þessu vídeó með Öglu syngja eitthvað um Línu langsokk og svo er afmælið hennar á morgun. Ég sakna þess að geta ekki komið í morgunkaffi í Reykjavík og allt annað sem tilheyrir Reykjavík. En þetta er verðið sem maður greiðir fyrir heimsreisu og öllu því skemmtilega sem því fylgir.

Nú höfum við borðað morgunmat í litlu íbúðinni sem við leigjum í útjaðri Kyoto. Jógúrt með musli. Ekkert kaffi. Ekkert kaffi. Ekkert kaffi, Þetta er japönsk airBnB íbúð sem við leigjum og hér er ekki hægt að elda eða hella upp á kaffi. Hér er heldur ekki hæt að horfa út um gluggann. Flestar  íbúðir í Japan eru búnar ógegnsæju gleri. Maður fær ljós inn en getur ekki séð út (eða inn). Mér finnst þetta frekar óþægilegt, maður er svolítið innilokaður.

En á mánudaginn er Kyoto-dvöl lokið og ferðinni heitið til Hiroshima.

dagbók

Ein athugasemd við “Japan, Kyoto. Úlfaldamjólk

Skildu eftir svar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.