Espergærde. Hvorki ég né Knausgård

Helgin að baki. Merkilegt að maður hafi ekki tíma að skrifa í dagbók sína á sunnudegi þegar maður hefur stund aflögu alla aðra daga. Dagarnir fljúga og sérstaklega helgardagarnir. Ég er kannski löglega afsakaður því sunnudagurinn var IKEA dagur. Það lágu óopnaðir IKEA kassar og Davíð var orðinn óþolinmóður, hann langaði til að við settum saman nýja skrifborðið hans og fataskápinn. Davíð er áhugasamur um að herbergið hans verði fínt. Það tekur langan tíma að setja saman IKEA-fataskáp með skúffum.

Ég náði þó að hlaupa 5 km í gærmorgun (á 25:00, tími sem imponerar ekki smaladrenginn Jón Kalman) og spila tvíliðaleik í tennis á móti duglegu hjónunum. Við Sus unnum og ég hef ekki tapað tennisleik síðan ég fékk tennisspaðann í Chamonix. Yo.

Annars var lokahóf Louisiana-veislunnar á laugardagskvöldið. Þangað var mér ekki boðið, mér til örlítilis hugarangurs, en Sus fór og ég fékk lýsingar hennar af veislunni. Dæmigerð lokahófsveisla; skemmtileg. En Knausgård kom ekki, ég hefði annars viljað spjalla við hann ef mér hefði verið boðið og hann hefði komið. Ég hef velt fyrir mér hvernig ég hefði byrjað samtalið við Knausgård og ég hafði komist að þeirri niðurstöðu að ég hefði beint talinu strax frá fyrstu setningu að fótbolta. Kannski hefði ég spurt hann hvort hann þekkti þjálfaraferil landa síns Hennings Berg sem nú er þjálfari ungverska meistaraliðsins Videoton FC. Ef til vill hefði slíkt umræðuefni fengið hann til að slappa af. Það er margt sem ég hef áhuga á að spjalla við Knausgård um og því væri nauðsynlegt að fá hann til að hvíla í samtalinu. Hann mætti ekki fá á tilfinninguna að ég væri enn einn æstur aðdáandi bóka hans sem vildi fá að eignast brot af honum. Það hefði líka verið möguleiki að spyrja hann hvort hann hefði áhuga á að við skipulegðum fótboltakappaleik bókmenntaáhugamanna milli Íslands og Noregs. Þá hefði ég fengið mína gömlu, góðu vini, Jón Kalman, Jón Kaldal, Eirík Guðmundsson, Magga Guðmunds, Magga Ásgeirs, Þorstein Joð, Effa, og Palla Vals til að vera í mínu liði. Hinir svokölluðu HALAR.

Mér skildist á Christian,  framkvæmdastjóra hátíðarinnar, að Knausgård væri svo feiminn að hann nánast væri nötrandi af taugaspenningi áður en hann kæmi á svið til að tala um bækur sínar.

En af þessu samtali okkar Knausgård varð aldrei, við vorum hvorugir viðstaddir. Við vorum báðir fjarri þeim veislusal sem samtalið hefði getað átt að eiga sér stað. Leiðinlegt fyrir hann.

Myndin hér að ofan er tekin á hlaupum eftir Strandvejen. Sunnudagur klukkan 12:00. Mér var bent á að hlaupa ekki hraðar en 50 km á klukkustund.

 

dagbók

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Breyta )

Tengist við %s