Karlmaðurinn með hundinn

Nýr vinnudagur. Það er langt síðan ég hef setið hér í vinnunni. Verkamaðurinn er mættur fyrir utan gluggan hjá mér með vélknúnu verkfærin sín sem hann keyrir miskunnarlaust þótt hann sjálfur sitji í eilífðarpásu og virði fyrir sér lífið á brautarpallinum. Það er hvínandi hávaði frá þessum vélum hans.

Á leið minni til vinnu gekk ég á eftir karlmanni með hund. Ég þekkti hundinn en ekki manninn. Þetta var hundur konunnar með hundinn, karlmanninn hef ég ekki séð fyrr. Hann er einn af þeim mönnum sem anda í gegnum sígarettu. Reykurinn stóð linnulaust frá honum á meðan hann arkaði áfram og dró hundinn áhugalaus eftir gagnstéttinni. Það virtist sem hann hafði ekki áttað sig á árstíðinni, því hann var kappklæddur í morgunsólinni. Sígarettunni hélt hann á milli varanna, mitt í munninum og þaðan vék hún ekki fyrr en hún var uppreykt.

Ég á erindi inn í Kaupmannahöfn í dag, sennilega, því Jón Kalman er í bænum og vill að stefnumót okkar sé í stórbæ frekar en í mínum litla bæ við sjóinn. Nú bíð ég eftir að heyra frá honum til að vita hvort af stefnumótinu geti orðið.

 

dagbók

Skildu eftir svar