Espergærde. Enginn snafs

Ég er kominn heim eftir afmælisveisluna miklu inn í Kaupmannahöfn í gær. Þetta var ekta karlmannaveisla; bjór og snafs drukkinn með dönskum mat; síld, svínakjöt lax, kjúklingur … Og veislan dróst á langinn; ég reiknaði út að hún hafi tekið 12 tíma. Ég held að sumir af félögum mínum sem voru í veislunni hafi það frekar skítt í dag. Það á ekki við mig; ég er stálsleginn enda lét ég snafsana eiga sig. Þetta var hin ágætasta veisla.

Ég var að lesa The Guardian í morgun og hnaut um þessi ummæli breska skáldsins Ted Hughes: „Góð barnabók er jafn mikilvæg og önnur bókmenntaverk ef ekki mikilvægari. Ef maður les og hrífst af góðum sögum sem barn aukast líkurnar á að maður verði bókaormur þegar maður eldist eða kannski rithöfundur eða einhvers konar listamaður. Eitthvað verður að gera.“ Er þetta ekki alveg rétt? Jú. En hvað getur maður gert?

dagbók

Skildu eftir svar