Espergærde. Lélegar afsakanir

Þetta er að verða hálf neyðarlegt finnst mér hvað ég er orðinn slappur að halda rútínunni að skrifa einu sinni á dag hér á Kaktusinn. Síðastliðnar vikur hef ég svindlað nokkrum sinnum, ítrekað sleppt úr degi í dagbókarskrifum. Gærdagurinn var svona dagur, sorry, Snæi minn. Ég gæti reynt að afsaka mig með því að ég eigi annríkt en sú afsökun kynni að hljóma hjárænuleg í mínum eyrum og margra annarra. Ég er ekki í fastri vinnu heldur sulla í alls konar verkefnum og ætti því að geta sett dagbókina framar í forgangsröðinni.

Ég gæti líka notað það sem afsökun að ég hef á heimilinu gest og ef maður hefur gesti þarf maður að sinna þeim og á meðan maður sinnir þeim sinnir maður ekki öðru. Jón Kalman hefur verið gestur okkar síðastliðna daga og verður fram á föstudag. Auðvitað algjörlega stórkostleg gleði fyrir mig að hafa minn góða vin hjá mér, mér til uppörvunar og skemmtunar. En það kemur niður á dagbókarskrifum ef maður þarf á afsökun að halda. Nú er hann aukamaður hér á skrifstofunni (sjá mynd).

Skáldið við skrifstofustörf.

Já, og nú kemur bomba: B-O-B-A! Sus, ferðastrumpur fjölskyldunnar, er búin að panta flugmiða (CO2!!!) til Íslands þann 20. desember og heim aftur með öðru flugi (CO2!!!) þann 5. janúar. Sem sagt löng dvöl í Hvalfirði yfir jól og áramót. Hvað ætli ég þurfi að planta mörgum trjám til að jafna út þessa CO2 synd?

dagbók

Skildu eftir svar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.