Espergærde. Tvístígandi maður bíður eftir opnun samkomu

Í gær þvældist ég inn til Kaupmannahafnar með lestinni þar sem ég átti stefnumót við rithöfund og umboðsmann hans. Ég var víst nokkuð tímanlega á stefnumótið og hafði rúman klukkutíma fyrir sjálfan mig í sólinni í höfuðstað danska konungsveldisins. Og hvað gerir maður eins og ég þegar klukkutíma er aflögu fyrir sjálfan sig í höfuðstað, í stórborg:
1) Ég fór inn í bókabúð (keypti 4 bækur) og vesenaðist inni í búðinni í korter eða eitthvað þvíumlíkt til að kanna hvað gerðist á dönskum bókamarkaði.
2) Ég settist á kaffihús og keypti mér kaffi og kanilsnúð. Mér líður vel einum á rölti um höfuðstað og ég hafði það gott í hörðu sæti við útiborð á stéttinni fyrir utan kaffistaðinn, nartaði í snúðinn minn, drakk kaffið og fylgdist með því sem fram fór í Fiolestræde (það var í þeirri götu stefnumótið átti að fara fram).

Í Fiolestræde var opnað nýtt bókakaffi í gær og opnunarathöfnin átti að fara fram klukkan 17:00. Það var þegar farið að safnast saman fjölmenni fyrir utan staðinn rúmlega hálf fimm. Með þessum mannsöfnuði gat ég fylgst með úr sætinu mínu á kaffistéttinni. Ég þekkti auðvitað marga sem vildu fagna þessari opnun því eigandinn, Anne, er fyrrum starfsmaður Gyldendals bogklub og því var fólk úr danska bókabransanum á ferð. En sjálfur var ég ósýnilegur þar sem ég sat í mannþrönginni á kaffistéttinni.

Ég tók aðallega eftir einum manni, sennilega á sjötugsaldri, sem ætlaði augljóslega að taka þátt í hátíðarhöldunum. Í stað þess að taka sér stöðu meðal mannfjöldans fyrir framan nýja bókakaffið og vera á meðal gestanna tvísté fyrir framan kaffistaðinn minn sem var 50 metrum neðar í götunni en nýja bókakaffið. Ég sá að hann skimaði ítrekað í áttina til mannsafnaðarins til að athuga hvort samkoman eða móttakan væri hafin, hvort dyrnar væru opnaðar. Hann var einn á ferð og hélt á vel notuðum plastpoka. Ekki veit ég hvað hann flutti í pokanum en ég gat mér þess til að þarna hefði hann einhvern glaðning fyrir hinn nýja bókakaffiseiganda. Á öllu látbragði mannsins og hiki – hann gekk satt að segja í hringi í kringum sjálfan sig – sá ég að hann var ekki rólegur og að honum leið ekki vel með að vera einn þarna á ferð og ætla til þessarar fjölmennu samkomu.

En ferðin í bæinn var góð fyrir mig – ég komast ekki hjá að hitta töluvert af fólki sem ég þekki – og stefnumótið heppnaðist með besta móti.

ps. Ég gleymdi að taka ljósmynd inni í Kaupmannahöfn í gær því læt ég mynd af bygginguna handan götunnar nægja. Ég bendi á að múrsteinsklæðningin er að fæðast, sjá hvernig hún er byrjuð að klifra upp vegginn. (sjá mynd)

dagbók

Skildu eftir svar

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.