Espergærde. Minnispunktar

Síðustu mánuði er ég farinn að stunda það að skrifa allt mögulegt hjá mér. Í vasanum á jakkanum mínum geng ég með minnisbók og um leið og mér dettur eitthvað í hug sem mér finnst merkilegt ríf ég minnisbókina upp úr vasanum og Pilot 0,4 mm pennann minn. Vasabókin er bleik og í henni eru fínar, gráar línur. Stundum nota ég línurnar til að vísa pennanum veginn, halda honum á sinni braut, en af og til læt ég höndina geysast yfir síðurnar án þess að skeyta um þau mörk sem línurnar setja. Ég skrifa til dæmis niður nöfn á fólki sem ég vil ekki gleyma eða á erindi við, nýjar leiðir til að útfæra eitt eða annað, útvarpsþætti sem mig langar að hlusta á … Minnisbókin mín er full af orðum, setningum, punktum, forritunarlausnum, tölum (sólarupprás, sólarlag …) Ég hef líka teiknað myndir og kort; til dæmis, bæjarkort, mánakort … Nöfn tónlistarmanna, nöfn rithöfunda og bækur sem ég þarf að skoða.

Hvalfjörður 10. október. Dögun: 5:19. Sólarupprás: 7:12.
Staða tungls: Fullt tungl þann 13. október.

Bókmenntamoli. „Leiðinleg bók frá nísku forlagi,“ var yfirskriftin í ritdómi dansks dagblaðs um helgina. Þetta getur ekki orðið verra, hugsaði ég með mér.

dagbók

Skildu eftir svar