Árið 1993 skrifaði nóbelsskáldið Tomas Tranströmer  – hann fékk verðlaunin árið 2011 – æviminningar sínar sem hann kallaði Minderne se mig. Margir sem hafa orðin á sínu valdi skrifa langar og miklar æviminningabækur en það gerði Tomas Tranströmer ekki. Þvert á móti. Hann lét sér nægja að skrifa 50 blaðsíðna æviminningabók og flestar af þessum síðum voru helgaðar sumrunum 1939-43 (þá var Tomas 8-12 ára) þegar hann var ákafur skordýrasafnari og dreymdi um að verða skordýrafræðingur í Afríku.

Draumar hans um að helga sig rannsóknum á skordýrum varð ekki að veruleika því hann lærði sálfræði og starfaði sem slíkur jafnframt því að yrkja ljóð. En kassana með skordýrasafninu geymdi hann alla ævi. Þeir sofnuðu ryki uppi á háalofti  og þegar hann hitti vin sinn, skáldið og skordýrfræðinginn Fredrik Sjöberg (skrifaði Flugugildruna sem kom út á íslensku fyrir nokkrum árum hjá Bjarti)  gerði Tomas Tranströmer að gamni sínu að í skordýrasafninu, sem hann vildi ekki sýna, væru hin sjaldgæfustu tegundir.

Nú er Tranströmer dáinn (hann dó árið 2015) og Sjöberg hefur skrifaði bók um innihald skordýrakassanna sem hann kallar Hið Tranströmska skordýrasafn.

Sjálfur lauk Tranströmer umfjöllun sinni um skordýrasafnið í minningabókinni á þessum orðum: „Mér tókst að fanga brotabrot af heiminum og festi með prjóni í kassa sem ég á enn. Mini-safn sem ég veiti sjaldnast neina athygli. En þau eru þarna, skordýrin. Eins og þau bíði eftir að þeirra tími komi.“