Mánudagur runninn upp og fundur haldinn á Café Rotonde í Rue Daval. Það rignir í Parísarborg í dag. Það er regnhlífastemmning. En ritnefnd situr í skjóli frá regninu þótt fundur sé haldinn utandyra.
Í gær var Kaktusinum bent á að í haust er væntanleg stutt skáldsaga eftir hina norsku skáldkonu Ingvild H. Rishøi sem heitir – líka á íslensku – Stargate með undirtitilinn jólasaga. Þetta er jólaævintýri úr samtímanum sem fjallar um fullorðna sem villast af leið og börn sem þrá ekkert heitar en að þau læri að rata.
Stargate er ein af þeim stuttu sögum sem hægt er að lesa á tveimur klukkutímum en situr ansi lengi í lesandanum. Bókin, sem er aðeins 143 blaðsíður í íslensku þýðingunni, kom út í Danmörku í fyrra og vakti óvenju mikinn fögnuð. Gagnrýnendur kepptust við að hlaða á bókina hjörtum, tárum og stjörnum og öllum þeim táknum sem þeir hafa í verkfæratösku sinni til að tjá hrifningu sína.
Höfundurinn Ingvild er hinn mikli meistari hinna fáu orða og djúpra tilfinninga, segja gagnrýnendur. Eða eins og einn ritdómari tók fram – með tárin í augunum, eins og vinsælt er að segja – að frásögnin grefur sig inn í sál lesandans og þegar síðasta línan er lesin situr maður eftir „með kökk í hálsinum og hrært hjarta.“
Ingvild, sem er menntaður blaðamaður og starfaði lengi sem slík, ákvað eftir langvarandi veikindi að leggja blaðamannastarfið á hilluna og helga sig rithöfundarstarfinu. „Þegar ég stundaði nám í lýðháskólanum í Åsene skildi ég allt í einu að það að skrifa er handverk. Ég þorði aldrei að segja að ég ætlaði að verða rithöfundur. Það gat maður ekki þar sem ég ólst upp. En ég man augnablikið þegar ég áttaði mig allt í einu á því að Astrid Lindgren væri manneskja, að hún var eitthvað sem kallaðist rithöfundur og að það var hún sem bjó til Emil í Kattholti, Línu langsokk, Míó og alla hina … Ég man líka að ég hugsaði með mér að þetta hlyti að vera gott starf.“