Ritstjórnarfundur morgunsins var haldinn á Café Paris á Rue Sabin í tilefni þess að nú er sunnudagur. Mæting var slæm og þegar fundur átti að hefjast settust tveir mjög ölvaðir ungir menn í sætið við hlið okkar, voru með hálfgerð skrílslæti og vildu fá að taka þátt í fundarhöldunum. Það var erfitt að skilja þessi tvö ölvuðu ungmenni. „Hvaða tungumál tala þessir menn?“ „Er þetta arabíska? Ekki er þetta franska.“ Eitt vorum við sammála um: Þeir ákölluðu Allah. Allah! sögðu þeir og þeir voru blindfullir. Gat þetta tvennt farið saman spurði ritnefndin út í loftið og virti þessa ungu menn fyrir sér með nokkurri vantrú. Myndin hér að ofan sýnir enn á ný auðan stól og í þetta sinn er myndin tekin um leið og ölvuðu ungmennin höfu staðið á fætur og ráfað óstöðugum fótum út Rue Breauet.
Fundargerð:
- Í haust kemur út á íslensku bók hins síleanska Benjamin Lapatuts, Þegar við hættum að skilja heiminn. Og þetta eru stórtíðindi fyrir íslenskt bókmenntalíf. Ekkert minna en algjörlega frábær bók. Algjörlega ótrúleg. Ritnefndin var sammála um að enginn núlifandi höfundur, eða nú dauður, gæti afrekað það sama og Labatut. Honum hefur tekist að segja frá stórkostlegustu vísindauppgötvunum og þeim flóknu landvinningum vísindanna á 20 öld á svo áhugaverðan og spennandi hátt að þegar maður les Þegar við hættum að skilja heiminn er eins og maður sé að lesa algjöran sjálfflettara (page-turner). „Ég er ekki góður rithöfundur,“ sagði Labatut í viðtali fyrir nokkru. „Mesta hrós sem ég hef fengið er þegar lesendur segja mér ‘ég fékk taugaáfall þegar ég las bókina þína’ eða ‘ég las bókina þína og þegar ég sá einhverja frétt um gervigreind fékk ég taugaáfall.’ Að fólk sé á barmi taugaáfalls eftir lestur bóka minna finnst mér mikið hrós. En það er satt og ég get nánast ábyrgst það að fyrsta stóra og alvarlega gervigreindar-katastófan er rétt handan við hornið. Ótrúlegt hvað heimurinn hefur gefið þessum ungmennum í Silicon Valley mikil völd.“
- Og meira um Benjamin Labatut sem er fæddur í Rotterdam í Hollandi árið 1980. Foreldarar hans koma frá Síle. Hann ólst upp í Haag, Buenos Aires og Santiago. Hann skrifar á ensku og lítur á ensku sem sitt aðaltungumál. Sem rithöfundur sló hann í gegn með bókinni sem nú er væntanleg á íslensku, Þegar við hættum að skilja heiminn. Bókin kom fyrst út árið 2018. Ný bók The Maniac sem líka hefur vakið mikla athygli kom út í fyrra.
- „Ég er ekkert sérstaklega góður rithöfundur – þess vegna verð ég að skrifa um sérstaklega áhugaverða hluti. Ef ég væri frábær textasmiður, frábær stílisti, gæti ég skrifað um það með hverjum ég hef stundað kynlíf eða með hverjum ég hef borðað morgunmat. En þar sem ég lít alls ekki á sjálfan mig sem góðan rithöfund, og hef aldrei gert, verð ég að skrifa um það sem er stórkostlegt, skrýtið, dularfullt og óskiljanlegt. Ég gæti ekki skrifað eins og Rachel Cusk eða Knausgård … þessa autofiction. Einu sinni vissi maður að þegar rithöfundur sagði „ég“ vissi maður að hann var að ljúga. Það voru góðir tímar. Ég held að Bolano hafi orðað þetta ágætlega. ‘Ef þú starfar sem spæjari í Mexíkó eða ef þú ert fjöldamorðingi, eða heimsins best launaði kynlífsþræll … einmitt þá … endilega … skrifa autofiction en annars ekki,“ sagði Labatut í viðtali ekki fyrir löngu.
- Ef einhver hefur áhuga á að sjá mynd af Labatut þá er hér mynd af kappanum.
-
Benjamin Labatut
