Að horfa út um gluggann hér í Hvalfirði minnir á málverk eftir Georg Guðna. Fjöllin allt um kring eru umvafin þokuslæðu undir þykkum skýjabólstrum og það rétt glittir í sjálfan fjörðinn; hafið er blýgrátt og ólgandi. Þótt allt sé grátt og þungt lít ég svo á að 8. október sé stórkostlegur gleðidagur, dagur sem ég hef beðið lengi eftir. Í dag kemur nefnilega út hin nýja skáldsaga langleggjaða útlagans, Bók vikunnar.  

Og útlaginn hlakkar til að halda útgáfuhátíð í dag á Kaktusnum, kaffihúsinu í Listasafni Íslands klukkan 17:30  og vonar að einhver komi. Þegar glæpasagan Hin útvalda kom út fyrir tveimur árum hugsaði ég ekki um að gera eitthvað úr útgáfunni og bókin leið út á bókamarkaðinn án þess að útgáfudagurinn  væri hátíðlegur. Enginn útgáfuhátíð. Það voru auðvitað algjör mistök sem ég sé enn eftir. Allt í kringum þá bók, sem ég satt að segja held mjög upp á, var merkt því að bókin fékk ekki þann kærleika í upphafi leiðangurs síns sem öll sköpunarverk þurfa. Maður á að halda upp á tímamót og útgáfa bókar eftir langt vinnuferli er ein þeirra tímamóta.

Það flögra auðvitað fiðrildi inni í bókarhöfundinum í tilefni dagsins og hann óttast allskonar: að enginn komi á útgáfuhátíðina, að stemmningin verði góð (ef einhver kemur),  hvort  fólk sem þó hefur áhuga á að koma finni Kaktusinn við Fríkirkjuveg … þessar hugsanir flögra um í huga höfundarins, algjörlega að óþörfu.  En það er léttir að dagurinn sé runninn upp því hann markar líka upphaf nýrra tíma. Hlakka til að sjá alla og allir velkomnir. Yo.