Ég las tilkynningu frá RUV – útvarpi allra landsmanna – um að fyrirtækið hefði tekið í notkun gervigreindarforrit til að þýða ákveðna tegund af fréttum. Ef ég skyldi tilkynninguna rétt voru þetta einhvers konar fánýtisfréttir frá Evrópu. Eitthvað sem var ekkert sérstaklega mikilvægt en hefði visst skemmtanagildi fyrir fréttalesendur. En það var ekki innihald Evrópufréttanna sem vakti spurningar hjá mér heldur sú ákvörðun fréttastofu – sem var tilkynnt með töluverðu stolti – að taka vélmenni í notkun til að þýða þessa fréttamola.
Ef ég mætti ráða, og væri spurður að því hvort taka ætti gervigreind í almenna þjónustu við fólk hefði ég einfaldlega sagt nei. Ekki held ég að gervigreind eigi eftir að gera neinn glaðari eða hjálpa neinum að lifa betra lífi. Hver var að biðja um gervigreind? Er þetta ekki fyrst og fremst einhver ungmenni og miðaldra framafólk í Bandaríkjunum sem er að troða þessu upp á samlanda sína sem hefur ekki hugmynd um hvað það er kalla yfir sig? Ég er að minnsta kosti ekkert hrifinn af þessu … ég leyfi mér að segja rugli.
Hins vegar var ég mjög hrifinn af ljósinu sem barst ofan af himnum mitt í mínu langhlaupi. Innst í Hvalfirðinum braust þetta guðdómlega ljós í gegnum skýin. Og ég var ekki frá því – þarna í einverunni, eldsnemma morguns og langt frá öllum – að þessir ljósstafir væru merki til mín. Gott merki.
ps ég náði mynd af merkjasendingunni.
