Þann 12. desesember 2016 fékk ég tölvupóst frá manni með hálfútlent nafn. Hann lýsti í fremur raunalegu bréfi stuttri bátssiglingu þar sem við tveir vorum báðir farþegar. Á bátnum áttum við að hafa talað saman um bókaskrif mannsins. Eins og hann tíundaði í nokkrum smáatriðum í bréfi sínu var ég bæði svo uppörvandi og áhugasamur að hann tvíefldist allur við bókaskrif sín. Ég mundi ekki eftir bátsferðinni, þótt ég legði höfuðið ítrekað í bleyti. Ég svaraði manninum strax daginn eftir, sendi tölvupóst á netfangið sem var uppgefið í tölvupóstinum en fékk sjálfvirkt svar:„Þakka þér fyrir tölvupóstinn. Ég er á löngu ferðalagi og hef því miður ekki möguleika að svara bréfi þínu í bráð. Með vinsemd, …“ Hér var kvittað undir með nafni sem ég kannaðist vel við en var þó ekki sama nafn og nafn bréfritara frá kvöldinu áður. Ég varð steinhissa.
Í gærkvöldi, mér til stórrar undrunar, kom svo annað bréf frá sama manni. Nú þakkaði hann mér fyrir bréfið sem ég skrifaði þann 13. desember. Hann afsakaði hvað dregist hefði að svara tölvupóstinum en hann útskýrði fyrir mér að hann hefði verið á lögu ferðalagi – hann væri enn á ferð – og hefði dvalist á svæði þar sem aðgangur að interneti var mjög takmarkaður, svo mjög að hann hefði ákveðið að taka sér algert frí frá samskiptum við heiminn. Nú var hann kominn til Evrópu í stutt frí. Hann hafði síðustu daga verið í sambandi við alnetið og hafði lesið dagbók mína, Kaktusinn, og taldi sig vera einn af þeim sem ég hefði hóað á. Hann væri unghöfundur, þrátt fyrir að hann hefði aldrei fengið svar frá þeim forlögum sem nú lægju með handrit hans. Og nú kom spurningin: Hefði ég áhuga á að lesa óútkomið handrit.
Ég svaraði bréfinu og sagðist mundi lesa handritið þegar það væri komið út því nú hefði ég skyndilega fengið 9 handrit frá 8 íslenskum unghöfundum sem allir hafa fengið bækur sínar útgefnar. Ég er því kominn á kaf í lestur en er þar að auki mjög upptekinn við störf mín hér á forlaginu. Ég er gersamlega á kafi. Samt hef ég einsett mér að vera búinn að lesa öll handrit fyrir miðjan mars. Yo.
ps. ég tek á enn á móti handritum ef einhver er enn að íhuga að senda mér en þorir ekki.
pps. Flestir þeir sem hafa sent mér handrit biðja mig um að vitna ekki í bréf þeirra hér á Kaktusnum undir þeirra nöfnum. Ég nefni engin nöfn. No worries.