Það má segja að frétt dagsins sé að fann tvær bækur sem ég hef leitað að í töluvert langan tíma í bókahillunum hér á heimilinu. Lolita eftir Vladimir Nabokov fannst fyrir tilviljun og sömu sögu má segja um Íslensk öndvegisljóð. Ég var að leita að lesefni fyrir Davíð sem hefur þrælað sér í gegnum Engla og djöfla eftir Dan Brown, þegar ég rakst á þessar bækur. Þær höfðu alltaf verið beint fyrir framan nefið á mér. Englar og djöflar er ekki bók sem ég hef þröngvað upp á Davíð heldur valdi hann hana sjálfur. Svo það sé á hreinu, hann velur sitt lesefni sjálfur.
Nú er ég sem sagt kominn aftur á heimili mitt, aftur á Søbækvej, og það er gott. Ég er að vísu tímaruglaður, vaknaði klukkan fimm en það er allt í fínu lagi, ég læddist bara niður í eldhús og fékk mér kaffi og las WeekendAvisen í morgunkyrrðinni. Kötturinn minn var ánægður að fá mig niður, lagðist á borðið við hliðina á dagblaðinu og malaði hástöfum. „Gott þú ert kominn aftur, Snæi minn.“
Nú er Dubai að baki. Í þessari viku geng ég frá þýðingu og um næstu helgi eru tennisæfingarbúðir í Svíþjóð, Båstad, þar sem Björn Borg dvaldi líka í æfingabúðum þegar hann var yngri. Í flugvélinni heim frá Arabíu sá ég hluta af kvikmynd byggða á hinu fræga tenniseinvígi þeirra Borgs og McEnroe. Rosalega var það léleg kvikmynd. Ég nennti ekki að horfa á hana og sökkti mér þess í stað niður í bók sem ég keypti í flughöfninni í Dubai: Lincoln in the Bardo eftir George Saunders. Sú bók vann Bookerverðlaunin 2017. Þetta er skrýtin bók og allt öðruvísi en ég hafi reiknað með. En fín og gaman að lesa hana.