Aldrei að hugsa ekki um Ísland

„Kæru höfundar og þýðendur,

Með sól í hjarta fögnum við bókasumrinu á lager Forlagsins, Fiskislóð 39, föstudaginn 7. júní frá kl. 19:00.

Búbblur, bjór og bitar. Stuð og stemning.

Við hlökkum til að sjá ykkur þar.“

Ég varð satt að segja glaður að sjá þetta boð og dáðist að rausnarskap Forlagins að vilja bjóða öllum starfandi rithöfundum landsins, óháð hvaða útgáfufyrirtæki sinnti útgáfu bóka þeirra, í „bjór og bita“. Ég taldi þetta enn eitt gleðilegt merki um nýjan og aukinn kraft Forlagsins. Þótt ég vissi að ég mundi ekki mæta í þetta boð því þann 7. júní er ég ekki staddur á Íslandi hugsaði ég samt með sjálfum mér að ég hefði haft gaman af því að koma út á Fiskislóð og taka þátt í að „fagna bókasumrinu“ með Forlagsfólkinu og rithöfundum hvaðanæva að. Það hvarflaði meira að segja að mér – þó aldrei í neinni alvöru – að flýta för minni til Íslands en ég á flugmiða sem gildir með fluginu þann 10. júní.  Mér fannst eitthvað lokkandi við íslenskan bókafögnuð að sumri.

En ekki gat ég yljað mér lengi við að vera einn þeirra heppnu sem hafði fengið þetta örláta boð frá Forlaginu (ég er félagi í RSÍ) því ekki liðu nema nokkrar mínútur þar til að annar tölvupóstur barst mér frá skrifstofu Rithöfundasambandisins og nú með yfirskriftinni „Mistök“ eða eitthvað í þá áttina:. „Póstur sem sendur var fyrr í dag með fyrirsögninni Sumargleði Forlagsins var ekki ætlaður til hópútsendingar og fór því miður á alla félagsmenn RSÍ.“ Þannig fór það.

Í tilefni af þessari skyndilegu og skammvinnu þrá eftir að koma til Íslands og taka þátt í íslensku samfélagi um bækur kom skyndilega upp í  hugann setning sem höfð er eftir W.H. Auden. Hann sagði að þótt hann hefði ekki hugsað um Ísland á hverri klukkustund eða bara hvern dag í lífi sínu  hefði „aldrei liðið sú stund þar sem hann hugsaði ekki um Ísland.“  Aldrei að hugsa ekki um Ísland er furðulega skrýtið og lúmskt orðalag. En sennilega á þetta líka við um mig sjálfan í útlegð minni að aldrei líði sú stund þar sem ég hugsaði ekki um Ísland.