Þann 16. maí 2024 klukkan 16:23 barst tölvupóstur til þriggja ritstjóra hjá norska bókaforlaginu Gyldendal í Osló. Flestir starfsmenn forlagsins voru farnir heim þar sem næsta dag, föstudaginn 17. maí, var þjóðhátíðardagur Norðmanna. Löng helgi var framundan.

Sendandi tölvupóstsins var einn af rithöfundum forlagsins, Johan Harstad.
Gyldendal hafði nýlega gert opinbert að þann 22. ágúst væri væntanleg ný, „stór“ skáldsaga eftir Johan sem hafði fengið titilinn Under brosteinen, stranden! 

Í tölvupóstinum sagði bókahöfundurinn að hann hefði fyrir slysni náð að glata handritinu að bókinni sinni og hvort einhver hjá Gyldendal gæti verið svo vænn að senda honum nýjustu útgáfuna – best ef það væri pdf-skjal.

Á skrifstofu Gyldendal varð uppi fótur og fit. Johan Harstad er einn mikilvægasti höfundur forlagsins og allir á forlagsskrifstofunni áttuðu sig á að þetta væri grafalvarlegt óhapp þar sem Johan hafði notað síðustu átta ár að skrifa bókina. Síðasta skáldverk hans, Max, Mischa og Tetoffensiven (2015) vakti mikla athygli þegar hún kom út, ekki bara í Noregi heldur um allan heim og setti þennan unga rithöfund á heimskortið.

Skjalið að handritinu var fundið fram í snarhasti og sent til Johans. En það liðu þó ekki nema nokkrar mínútur þar til tvær grímur runnu á starfsmennina og þeir spurðu sjálfa sig – of seint – hvernig það gæti verið að höfundur sem hefði unnið að bók í átta ár gæti glatað handriti sínu. Við nánari eftirgrennslan kom í ljós að sendandi tölvupóstsins var alls ekki Johan Harstad heldur einhver – kannski óþolinmóður aðdáandi Johans  – sem gat ekki beðið eftir að bókin kæmi út eða hafði  hag af því að fá handrit af bókinni í hendurnar.

Satt að segja veit enginn hver fékk handritið að bókinni. Sami einstaklingur mun hafa haft samband við umboðsmann Johans í Noregi sama dag og nokkur af þeim útlendu forlögum sem gefa Johan Harstad út. Enginn veit heldur hvað þjófurinn ætlar sér með bókarhandritið.

Engin skýring  hefur enn fengist á þessum undarlega svikapósti. Johan sjálfur tók þjófnaðinn ekki nærri sér. „Ég er bara pirraður á þessu,“ sagði hann í samtali við VG, norska dagblaðið, en bætti við að „eiginlega ætti hann bara að vera glaður að enn væri til fólk sem nennti að leggja það á sig að stela bókmenntaverkum.“