Það var ríkti nokkur kátína á ritstjórnarfundi morgunsins sem enn og aftur var haldinn í Hvalfirði þar sem höfuðstöðvar Kaktussins eru til húsa um þessar mundir. Eftir á að hyggja (þessi orð eru skrifuð síðdegis) var gleðin ef til vill byggð á einhverjum svefngalsa eða svefnleysisgalsa. En ástæðuna fyrir þessari ástæðulausu morgungleði getur sá sem hér ritar reynt að útskýra.
Fyrr um morguninn hafði Kaktusinn nefnilega lesið í ágætri Fjallabaksleið Eiríks Arnar Norðdahl að skáldið hafi algjörlega fallið fyrir bókum Solvej Balle, Rúmmálsreikningur, keypt eina af eldri bókum Olgu Tokarczuk og farið að hlusta á (sér til mikillar ánægju) nýtt hlaðvarp Benedikts bókaforlags þar sem skáldin Jón Kalman, Dagur Hjartarson, Tómas Ævar Ólafsson og Brynja Hjálmsdóttir fjalla um skáldskap og nýjar bækur sínar.
Í morgungalsanum taldi ritnefndin sig af einhverjum ástæðum eiga einhvern þátt í að vekja athygli Ísafjarðarskáldsins á þessum bókum og hlaðvarpsþáttum þar sem Kaktusinn hefur undanfarnar vikur ítrekað skrifað um ofangreint. Nú var loksins komið að því að Kaktusinn hafði gífurlega jákvæð áhrif á bókmenntalíf Íslendinga.
En nú er síðdegi og sólin er að setjast á bak við fjöllin og samhliða því áttar Kaktusinn sig á því að þetta sé örugglega mistúlkun á gangi lífsins og áhrifamátt kaktussskrifa.