Flótti Jons Fosse.

Í gær hlaut norskur rithöfundur Nóbelsverðlaunin í bókmenntum og því má búast við því að langur tími líði þar til Norðurlandabúi komi á ný til greina sem verðlaunahafi. Bæði Jón Kalman og Sjón hafa stundum verið nefndir sem verðir Nóbelsverðlaunahafar en með verðlaunaveitingunni í gær  er ekki hægt að reikna með því að þessir tveir félagar hljóti verðlaunin í bráð. Frá árinu 1956 hafa Norðurlandabúar hlotið verðlaunin þrisvar sinnum (síðast árið 2011, Tomas Tranströmer). Má því gera ráð fyrir að 22 ár líði þar til næsti Norðurlandabúi hreppi hnossið (ef Kaktusinn reiknar rétt). Þá verða Kalman og Sjón komnir á verðugan verðlaunaaldur. Kalman 82 ára og Sjón 83 ára.

En í gær, 5. október, lagði Jon Fosse á flótta. Um leið og tíðindin bárust um að hann hafði hlotið hin miklu verðlaun, Nóbelsverðlaunin, sáu nágrannar Jon Fosse á hlaupum út í bíl sinn að gerðinni Toyota Yaris. Þaut hann af stað og mun hafa lagt leið sína burt út úr Oslóborg. Jon ákvað víst  að láta sig sig hverfa og brunaði burt frá Oslo á stað þar hann taldi sig óhultan fyrir alheimspressunni. Það kom í ljós að ekki auðvelt að fela sig í jafn litlu samfélag og hinu norska þótt landið sé stórt. En Fosse reyndi.

Það tók  NRK ,eða norska ríkisútvarpið, þrettán klukkustundir að hafði upp á skáldinu.  Fosse hafði falið sig í Frekhaug á vesturströnd N-Noregs, 463 km ökuleið frá Osló. En höfundurinn vildi ekki tala við fréttamenn. Hann hafði ekkert að segja um þessi verðlaun.

Einn af heitustu aðdáendum Jons Fosse og fyrrum nemandi hans, Karl Ove Knausgård,  skrifaði fyrir nokkru ritgerð um Jon Fosse undir heitinu: „Vindurinn í myrkrinu“ þar sem hann reynir að útskýra hvað gerir Jon Fosse að verðum Nóbelsverðlaunahafa.

Karl Ove skrifar: „Enginn hefur skrifað betur um bókmenntir Jons Fosses en Leo Tolstoj í skáldsögunni „Stríð og friður“. Aðalpersónan,  Andrej fursti, situr og hlustar á tónlist og verður svo uppnuminn að hann getur ekki varist tárum. Andrej reynir að skilja hvers vegna hann verði svona hrærður yfir tónlistinni og finnur ástæðurnar í þeim miklu mótsögnum sem liggja í óendanleikanum sem búa inni í honum og þeim takmörkum sem umhverfið setur honum. Einmitt þetta er drifkrafturinn að skrifum Jon Fosse.“ Ókei.